راهنمای کاربری CDN - بخش دوم

caching level

Cache Level (سطح حافظه نهان): در Page Rules، Cache Level به شما امکان می‌دهد تا نحوه مدیریت حافظه نهان برای صفحات و فایل‌های مختلف را تنظیم کنید. این تنظیم می‌تواند به عنوان یک ویژگی کلان برای کنترل حافظه نهان در سطح صفحه باشد.

در اینجا گزینه اقدام هم وجود دارد که این گزینه.

گزینه Action (اقدام) در Cache Level

  •  (عبور از حافظه نهان):

توضیح: این اقدام به شما این امکان را می‌دهد که برای مسیر یا منابع مشخص، حافظه نهان غیرفعال شود و همه درخواست‌ها به سرور ارسال شوند.

مورد استفاده: برای مسیرها یا منابعی که نخواهید در حافظه نهان ذخیره شوند و تمام درخواست‌ها به سرور اصلی ارسال شوند.

پس از تنظیمات Cache Level و اقدامات مرتبط با آن، می‌توانید کنترل بیشتری بر روی نحوه ذخیره و استفاده از محتواها در حافظه نهان وب‌سایت خود داشته باشید.

forwarding URL

گزینه "Forwarding URL" یا "Forwarding URL (Status Code)" در Page Rules به شما این امکان را می‌دهد که درخواست‌ها را به یک URL دیگر انتقال دهید و حالت (وضعیت) HTTP (مانند 301 یا 302) را تعیین کنید. این امکان می‌تواند برای ایجاد انتقال‌های دائمی‌یا موقت، بهینه‌سازی آدرس‌دهی (URL) و حل مشکلات مربوط به SEO (بهینه‌سازی موتورهای جستجو) استفاده شود.

  1. منتقل کردن به URL دیگر:
    • Forwarding URL: https://example.com/new-page
    • Status Code (کد وضعیت): 301 Moved Permanently
    • مثال:

در این مثال، تمام درخواست‌ها به https://example.com/new-page انتقال داده می‌شوند و برای موتورهای جستجو اعلام می‌شود که این انتقال دائمی‌است (کد وضعیت 301).

  1. تغییر URL بدون انتقال (Forwarding Only):
    • مثال:
          • Forwarding URL: https://example.com/new-page
          • Status Code (کد وضعیت): Forwarding Only (بدون ارسال کد وضعیت به مرورگر)
    • در این حالت، درخواست‌ها به https://example.com/new-page انتقال می‌یابد، اما کد وضعیت به مرورگر ارسال نمی‌شود.

      این تنظیمات می‌توانند در مواقعی که نیاز به تغییر مسیر صفحات دارید یا می‌خواهید بهبود آدرس‌دهی و SEO داشته باشید، کاربرد داشته باشند. توجه داشته باشید که از این توضیحات به عنوان مثال استفاده شده و باید با توجه به نیازهای خود و مستندات سرویس مورد استفاده، تنظیمات را انجام دهید.

      کدهای وضعیت 301 و 302 از مجموعه کدهای وضعیت HTTP هستند که به مرورگر اعلام می‌کنند که چه اتفاقی با یک صفحه یا منبع وب افتاده است. این کدها معمولاً در موارد انتقال یا تغییر مکان یک منبع مورد استفاده قرار می‌گیرند. این دو کد به صورت زیر عمل می‌کنند:

      1. Temporary Redirect (302 Found):
        • توضیح: این نوع Redirect به مرورگر اطلاع می‌دهد که منبع یا صفحه مورد نظر به طور موقت به مکان دیگری منتقل شده است. مرورگر باید این آدرس جدید را برای درخواست‌های بعدی استفاده کند، اما باید آدرس قبلی را نیز به یاد بسپارد.
        • کد وضعیت: 302 Found یا 307 Temporary Redirect
        • مثال: انتقال موقت به یک صفحه موقتی برای تعمیرات.
      2. Permanent Redirect (301 Moved Permanently):
        • توضیح: این نوع Redirect به مرورگر اطلاع می‌دهد که منبع یا صفحه مورد نظر به طور دائمی‌به مکان دیگری منتقل شده است. مرورگر باید به طور دائم به آدرس جدید منتقل شده و آدرس قدیمی‌را برای همیشه فراموش کند.
        • کد وضعیت: 301 Moved Permanently
        • مثال: انتقال دائمی‌به یک دامنه جدید یا تغییرات جدی در ساختار وب‌سایت.

       Destination Port

      در تنظیمات Page Rules، می‌توانید با استفاده از گزینه "Destination Port" یا "پورت مقصد"، محدودیت‌هایی را بر روی درخواست‌ها و انتقال‌ها اعمال کنید. پورت، یک شماره است که در ارتباط با انتقال داده‌ها از یک سرور به سرور دیگر از طریق شبکه استفاده می‌شود.

      با تعیین "Destination Port" در Page Rules، می‌توانید درخواست‌ها را بر اساس پورت مقصد محدود کنید یا برخی از تنظیمات خاص را بر روی درخواست‌ها اعمال کنید. برخی از کاربردهای این ویژگی عبارتند از:

      1. تنظیم محدودیت بر اساس پورت:
        • مثلاً می‌توانید تنظیم کنید که اگر درخواست به یک پورت خاص (برای مثال، پورت 80 برای HTTP یا پورت 443 برای HTTPS) ارسال شود، یک قاعده خاص اجرا شود.
      2. تنظیم مسیر‌های مختلف بر اساس پورت:
        • مثلاً اگر درخواست به پورت 8080 ارسال شود، مسیری خاص را تنظیم کنید.
      1. تعیین انتقال به پورت‌های خاص:
        • مثلاً می‌توانید تنظیم کنید که اگر درخواست به پورت 8080 ارسال شود، به پورت 8443 منتقل شود.

      در کل، این ویژگی این امکان را فراهم می‌کند که به صورت دقیق‌تر درخواست‌ها را مدیریت کنید و اقدامات خاصی را بر اساس پورت مقصد اعمال نمایید.

      بخش بعدی هم همان‌طور که شاهد آن هستید دیوار آتش یا همان firewall می‌باشد . برای مثال وقتی شما کشور را انتخاب کنید می‌توانید در گزینه‌ها وارد کنید که ip مربوط به آن کشور حق ورود به سایت را نداشته باشد و یا تغیرات دیگر که به دلخواه خود می‌توانید ایجاد کنید. به طور کلی این بخش مرتبط به تعیین تنظیمات برای ورود افراد به دامنه شما می‌باشد.بخش اول

  • 2 کاربر این را مفید یافتند
آیا این پاسخ به شما کمک کرد؟

مقالات مربوطه

راهنمای کاربری CDN - بخش اول

راه اندازی CDN  برای خرید سرویس CDN ابتدا بسته مورد نظر را از وب سایت افرانت انتخاب و با وارد...